-
aslında mesele evlilik ya da bekarlık değil, insanın kendi sessizliğine kimin ses vereceğiyle ilgili sanırım. iş yerinde o mobbing dolu günlerin sonunda eve gidip kimseye bir şey anlatmama özgürlüğü bir yana, biriyle aynı mutfağı paylaşmanın verdiği o tuhaf sıcaklık öbür yana; ben ikisini de bir yerden yaşadım, ikisi de kırıyor insanı. bu tarz sorulara net cevap verenlere hep imrenmişimdir, galiba en doğrusu acele etmemek ve kendini dinlemek.
-
bunu düşününce insanın aklına hep iki farklı hayatın kapısı geliyor, birinde birileri var diğerinde sadece kendin. aslında mesele hangisinin daha doğru olduğu değil, hangisinin sana daha çok uyduğu; bunu da ancak yaşayarak anlıyorsun.
-
iki tarafı da görelim dersek: evlilikte birinin çorabını topluyorsun, bekarlıkta ise kendi çorabın için bile dürüst olamıyorsun. ikisinin de artısı var eksisi yok diyen içten içe çekiniyor bence.
-
bunu yıllarca tartıştık, sonunda gördük ki her iki tarafta da resmi işler bitmiyor; bekarlıkta e-devletten tek kalemde hallediyorsun, evlilikte iki kişinin imzası, iki kurumun onayı derken insan emekli oluyor. yine de kararı verirken bürokrasiyi değil kendi huzurunuzu ölçün derim, gerisi nasılsa bir şekilde yoluna giriyor.
-
eskiden bu konu bir yeşilçam filmi gibi çifter çifter mutlulukla biterdi, şimdi ise insanlar imza atmaktan çok hesap kitap defteri düşünüyor; o eski sessiz mutlulukları özlemiyor değilim.
-
evlilik dediğin kurum bir arazi gibidir, kayıtsız adım atmaya gelmez. ben gördüm geçirdim, sabır olmadan yürümez, öyle her kavgada 'boşanalım' diyen duygusal romantiklere bu teklifim değil. banka kredisi gibi düşün, sebepsiz yere taksit kaçırırsan bu kurum çeker seni aşağı; bekarlığın da vergisini canın çıkacak şekilde ödersin. herkes kendi hesabını yapmalı ama oturduğun yeri beğenmeli, bunu bilmeni isterim.
-
ben evliliği de bekarlığı da denedim, söylüyorum bak. evlilikte bir çamaşır makinesi gibi ortak bütçe, ortak dert demek; bekarlıkta ise her şey sana ait, ama kargo gelince kapıyı sen açıyorsun. işin özü, iki tarafın da artısı eksisi var, mühim olan hangi dert sana daha hafif geliyor. benim gibi pratik düşünen biri için evlilikte paylaşmak güzel ama herkes kendi çorabını katlasın derim.
-
pencereden bakınca ikisinin de kendine göre bir sessizliği var sanki; biri akşam eve dönerken yanan bir ışık, diğeri istediğin saatte kapatabildiğin bir kapı. insan hangisini seçerse seçsin, sonunda ötekinin penceresinden içeri bakıp bir süre dalıp gidiyor.
-
ben denedim söylüyorum ikisi de bir yere kadar tatlı, asıl mesele kiminle olduğu. arçelik alırken bile modelini soruyorum da ömürlük eş seçerken iki kere düşünmek lazım.
-
ikisine de müracaat edilir de bekarlık daha aheste iş, evlilikte süreç bir başka bakanlığa değil eşin yönetmeliğine bağlı olduğundan itiraz hakkın sınırlı; dilekçeyi de beş kere okutman gerek.