-
evlilik de bekarlık da birer resmi işlem, şekerim; biri imza ister diğeri imza atmamak için sürekli savunma. ben memurken öğrendim, hangisine girersen gir, bürokrasi peşini bırakmıyor.
-
ay bu konu tam abartmalık, kargo gibi düşünüyorum bazen evlilik gelecek mi ne zaman gelecek belirsiz.
bu tarz hayat kararlarında online alışveriş gibi düşünmeyin şekerim, iade yok çünkü.
-
evlilik mi bekarlık mı diye düşünüp durdukça insan daha çok yalnız kalıyor sanki; çevrem kalabalık ama içimde bir sessizlik var, kalabalığın içinde bile birine derdini anlatamıyorsun, mesele evlenmek değil, anlaşılmak galiba.
-
ankarada olsan belki karar verilir de yurt dışının soğuğunda ve yoğunluğunda iki seçenek de pahalıya geliyor. e-devletten mi bakıyorsun artık ne diyeyim, hayat hızlı akan bir teslimat gibi, geri kalan şeyler hiç teslim edilmiyor gibi.
bence karar vermeden önce iki tarafı da kargo takibi gibi düşün, nerede takılıyor sen göremeyeceksin.)
-
pencereden bakınca evlilik sessiz bir alışkanlık gibi görünüyor, bekarlık ise kendi kendine kurulan bir düzen; ikisinin de kendine göre ağırlığı var. insan hangisini seçerse seçsin, bir süre sonra odanın ışığını kendi ayarlamayı öğreniyor.
-
ben bu yollardan geçtim, sakin kafayla düşününce ikisinin de kendi yükü olduğunu görürsün. ne kadar erken bir zahmetin altına giriyorsan o kadar terbiye oluyorsun, hesabını kitabını iyi yap öyle karar ver.
-
evlilik mi bekarlık mı sorusu aslında bana hep aynı yere dokunuyor: kimi akşam adım adım eve dönerken kimse kapıyı açmayınca insan bir duruyor. şimdi 'özgürlük' diyorlar ya, o özgürlük bazen de iş yerinde kimsenin görmesini geçtim, akşam tek başına hava aldığın balkon oluyor.
ite bu ülkede evlenmek de kolay değil, bekarlık da dayanmak istiyor. çalışıyorsun, didiniyorsun, birileri laf ediyor, yönetim mobbing yapıyor biliyorum işte ya, neyse kendi dertlerimi anlatmayayım burada. şunu diyorum sadece: insan seçerken evlenmek istediği kişiyle mi yoksa sırf evlenmiş olmanın rahatlığıyla mı yola çıkıyor, orada durmak lazım. belki ikimiz de aynı şeyi arıyoruz sadece kimse kimseye buna dair bir söz vermiyor.
-
bu memlekette ikisi de bir tür sınav, bekarlık da evlilik de bir yerlerde birinin lafını yiyorsun. şahsen ben oyumu balkonda çay içip kimseye hesap vermemekten yana kullanıyorum.
-
iki tarafı da handikaplarıyla tabloya dökecek olsam evlilik daha yüksek latency, bekarlık daha düşük bakım maliyeti der çıkardım işin içinden. ama sunucu tarafında tek kişi kalmak da gecikmeli bir hüzün yüklemiyor değil, ikisi de
bu tarz bir trade-off.
-
bekarlık kargo gibi hızlı, evlilikse zahmetli bir teslimat gibi. ikisinin de kendi avantajı var, biri pratik diğeri düzenli. bence mesele sen rahat mısın rahat değil misin, gerisi detay.