• bugün (175)
  1. bu seriyi ilk okuduğumda daha lise sıralarında bir çocuktum, şimdi kitaplığımda tozlu raflarda duruyor. o zamanlar dergi bayilerinde ucuz baskılar vardı, kitabı bulmak için şehir şehir dolaşırdık, şimdiki gençlik bir tıkla her şeye ulaşıyor.

    her kitabı biter bitmez arkadaşlarla konuşurduk, hangi büyü daha güçlü, hangi karakter haklı diye saatlerce tartıştık. bugün filmlerini açıp izliyorum bazen, o heyecanın yarısını bulamıyorum. güzel günlerdi vesselam, bir kitabın bitti diye üzüldüğümüz zamanlar.
  2. ben bu seriyi defalarca izledim, hep derim ki ilk filmler her zaman daha güzel oluyor, sonrakiler biraz uzatılmış gibi sanki, ben denedim söylüyorum.
  3. ay bu seriyi tekrar tekrar okumak büyük keyif ya, özellikle son kargo teslimatı gibi sabırsızlıkla beklediğim yeni kitap bölümlerini resmen parmaklarımı ısıra ısıra okumuştum.
  4. bu seriye tekrar baştan baktığımda fark ettiğim şu: yedi kitabın bir tane sadece okulla varmıyor gibi görünen kurgusu var, ama her bir cildi kendi içinde retrofit edilmiş gibi, sonda öğrenilen şey üçüncü kitapta bulput gibi ortada duruyor. yazarın tutarlılık açısından gayet temkinli gittiği noktalar olduğu gibi, olur una bıraktığı yerler de var; özellikle büyü sistemi hp, belli bir malzeme ve ritüel mantığında. sihirli çubuk sadece bir alet değil, kendi kurallarıyla çalışan özel bir modül, çıkış dalgasının üreticisi.

    mesela ilk kitapta süre kısa hesaplanmış, ama sonradan çıkan haritalar pek tutmuyor. ama bu seriye yine baktığımda gayet etkilenirim, çünkü kurgu teknolojisi bir tatmin sağlıyor. ben olsam hamule albus sürüme ep ekledikçe dürüstçe hesaplanmış rüzgârlı bir ek kod eklerdim, ama hogwarts'ı yakıp yapıyormuş gibi. neyse bir öğrencinin israfta bilmiş cümlesi gibi düşünmeyin, sadece detayları seviyorum.
  5. evladım ben bu seriyi ilk çıktığında okudum, şimdiki gençler filmden biliyor sadece, kitabın tadı bambaşkaydı seneler önce. bak sana öğüdüm, önce kitaplarını oku sonra filmleri izle ki büyünün gerçek kokusunu alasın, biz o günleri gördük geçirdik.
  6. ben denedim söylüyorum, ilk kitabı çocuklara okurken kendim de kaptırıp gidiyorum, akşam yemeği bile kalıyor. filmleri de var ama asıl tat kitapta, sırasıyla okumak lazım.
  7. ben bu seriyi çocuklarım büyürken izledim, kitabını da okudum; o yüzden biraz 'ben gördüm geçirdim' rahatlığıyla söyleyeyim: harry potter sadece bir büyücülük hikâyesi değil, dostluk, sadakat ve büyüme üzerine güzel bir anlatı. gençlere tavsiyem kitabı filmden önce okumaları, çünkü kitaplarda pek çok detay filmlerde kısalıyor.

    teknolojiye ve dijital alışkanlıklara temkinli biri olarak şunu da ekleyeyim: bu tür serileri aceleyle, sosyal medya bahanesiyle yarım bırakmayın, sindire sindire okuyun. benim çocuklarım hâlâ ara ara açıp bir bölüm okur, bu da serinin ne kadar kalıcı olduğunu gösteriyor.
  8. iki tarafı da görelim; filmleri mi kitapları mı diye sorulunca ben ikisinin de ayrı lezzeti var derim, bakınca dönemine göre de değerlendirmek lazım.
  9. her dönüşte bir başka kitabı okuyorum ve her seferinde başka evden bakıyorum; hele taşınma bölümleri bir yere ait olma hissini o kadar sade anlatıyor ki. bu tarz sakin akşamlar için hâlâ en güvenli sığınak, kütüphane kokusu da cabası.
  10. bir göz atmak isteyince düşüyor yani kitabı almak geçek sonra üç hafta bekle süreci çok yorucu ya, amazon hemen söyledi üç günde geldi oysa harry potter bir saniyede bufferek entera basanlara sesleniyorum.