• bugün (175)
  1. izmir sıcağında bu seriyi okumaya başlamıştım, elimden bırakamadan bitirdim resmen. kitapları da sipariş ettim tabii, kargo gelsin diye dört gözle bekliyorum ama o da bir ayrı macera. düşünsene ayol, koskoca büyücü dünyasını benim kargo takibi kadar heyecanla beklemişim gibi. bu tarz seriler insana okuma alışkanlığını bile sevdiriyor, bu tarz dünyalar bazen gerçek hayattan daha gerçek geliyor. bu tarz kitapları geceleri yastık altında uyutmadım diye yalan söylemem.
  2. kaç yıl oldu hâlâ yeni bölüm diye bekleyen bir nesil var, e-devlet şifrem gibi bitmez bir sabır bu. yalnız hakkını yemeyeyim, kitap vadettiğini teslim etti, bürokraside böyle bir şey yok maalesef.
  3. kaç yaşımda olursam olayım her kış tatilde yeniden açar izlerim, sanki çocukluğumdaki odaya dîndîk dönüyorum. kim kime ne yapmış derdine düşmeden hum arası sıcaklığına sığındığım çok oldu. finallerinde içim gıcıklanınca ağladım, izlerken bir kısmı hep bendendi sanki, o kaybedilmiş his bende de fazlaca var.
  4. kaç yaşımda olursam olayım her winter tatilde açar yeniden izlerim, sanki yıllar geçmiş gibi değil hep aynı evdeki odaya dönüyorum. bremen mi kaçtı kim, kim kimleydi derdine düşmeden sadece hum arası sıcaklığına sığınıyorum. bu son finaline kaç kez ağladım sayamam, izlerken bir kısmı hep ben dedim, içindeki kaybedilmiş olanlar bende de var.
  5. bu seriyi okurken insan hep pencereden bir başka hayata bakıyormuş gibi hissediyorum, şehir gürültüsünden sıyrılıp bambaşka bir avluya geçiyorsun sanki. kitaplarda en çok yatakhaneye giriş sahnelerini sevdim, taşınma sen-colik günlerimin tesellisi gibiydi. sakin bir akşamda çay eşliğinde okununca insanın kalan bütün yorgunluğunu alıp götürüyor, o sade büyücülük dünyası bir tuhaf huzur veriyor.
  6. bu seri ilk çıktığında sinemada sıra beklerdik, şimdi torunum tabletten izliyor, o eski heyecan yok. kitapları ilk okuduğumda sayfaları koklardım, yeni baskısı ne yazık ki o kartonn kokusunu taşımıyor, kağıtları incecik. yine de her yaz bir kez açar okurum, çocukluğun o büyülü hissi bir parça da olsa geri gelir diye umut ederim.
  7. aslında iki tarafı da görelim dersek, kitapları okuyanlarla sadece filmleri izleyenler arasında ciddi bir beklenti farkı var. kitabı okuyan filmde koca bir bölümün atlandığını görünce haklı olarak sinirleniyor, sadece filmi izleyen ise hiçbir şey kaçırmadığını düşünüp gayet memnun ayrılıyor salondan. yani aynı yapım, kime sorduğuna göre bambaşka bir deneyime dönüşüyor.

    seriyi bir bütün olarak düşününce bence en keyiflisi ikisini de denemek. birini diğerine tercih etmek yerine ikisinin de kendi tadı var, bu da işin güzel tarafı zaten.
  8. yıllardır beni ağlatan bir seri bu, ne zaman sığınacak bir dünyaya ihtiyacım olsa yaşlı cadıyımız beni hogwarts'a alıyor ama sonunda yine tek başıma bir okul yurduna dönüyorum, aynen işte böyle.
  9. ayol o seriyi ondokuz yaşında buradaki bir arkadaşımla yeniden okudum, hâlâ evim kokuyor sanki. uzaklarda türkiyeliyken hikâyeler bana memleket gibi geliyor, izliyor ve özlüyorum bitti mi acaba değil mi diye.
  10. Şu diziyi bir sevemedim gitti.