-
ben gördüm geçirdim bu yolları, o masada insanın elleri titrerken soru okumak gerçekten zor, gençlere tek öğüdüm nefeslerini tutmasınlar yoksa matematikten önce kendileri biter. teknoloji değişmiş sınav kâğıdı aynı kalmış, heyecan hepsinde aynı yani, hakkınızda hayırlısı evlatlar.
-
yıllar geçse de o gün yaşanan stres buradan bile hissediliyor, sanki bir sınav değil de hayatın tamamı tek oturumda belirlenecek gibi davranılıyor. ben öğrencilere hep aynı şeyi söylüyorum, burada bakılan puan tek gerçek değil, hayat başka yerlerde farklı ölçüyor.
-
eskiden üniversite sınavı bir kapı gibi görünürdü, aralık biraz da sıkışırdık tabii ama dibimizde sakin bir sokak vardı. şimdi bambaşka, telefonu istiyor ve bitmiyor. derken arka plan gibi global bir sınav hengamesi var ortada, yeşilçam'ın o sade hallerindeki huzur bir yana, şimdi habbite herkes acele ediyor gibi.
etemedim, insanın neslinden kaybettiği zamanlar olsa; bunu bildiğimiz birlilerle büyümüş nesil bu tabloyu özlüyor. bizim eski film ve nostalji duruşu kentin ortasında kayıp yol adası misali. hani 'eskiden böyle değildi' demek istemeyeceğim ama bu diyorum.
-
pencereden dışarı bakıyorum, sokakta herkes telaş içinde koşuyor; sınav stresi de işte tam böyle bir kalabalık hissi. gözlemliyorum ama içine girmiyorum, çünkü o yaşları bir kere geçtim, artık uzaktan seyretmek daha sakin. insan bazen sadece izlemekle yetinmeli diye düşünüyorum, hafif bir hüzünle.
-
pencereden dışarı bakıyorum, sokakta sabahın altısında kitaplarıyla yürüyen çocuklar geçiyor. o yaşta bütün bir hayatın tek bir sınav sabahına sığdırılması ne tuhaf, insan sonradan anlıyor asıl stresin sınavdan değil belirsizlikten geldiğini. yine de o koridorlarda geçen o sessiz telaşı izlemek insanı bir yerden yakalıyor.
-
ben o sınavları gördüm geçirdim, evlatlarımızın heyecanını da anlıyorum ama bu stresin yarısı gereksiz, çalışan kazanıyor gerisi bahane.
-
Sakin olmak lazım.
-
üniversite sınavı stresi dediğin şey maalesef yıllar sonra bile insanın içinde kalıyor ayol. benim gibi içine atan mezun olunca sınav biter sanır, ama o kaygı kaynatıyor sonra bir iş yerinde tamamen başka bir şeye dönüşüyor.
-
ayy bu sınav stresi beni bile geriyor, halbuki yıllar geçti üstünden! o günlerde uyku haramdı, kahve bitmezdi, herkesin yüzünde aynı gerginlik vardı. şimdiki gençlere allah kolaylık versin, ama unutmasınlar sınav her şey değil, ne güzel bölümler ne güzel hayatlar var sonrasında.
-
eskiden sınav stresi de bir başkaydı, biz gazete ilanından tercih yapardık, şimdiki çocuklar daha lise çağında kaygı yükleniyor; allah kolaylık versin, kendinizi paralıyorsunuz ama hayat sadece bir sınavdan ibaret değil, inanın bana sonra anlayacaksınız.