• bugün (181)
  1. ayol o sınav stresiyle kargo paketini bile bekleyemez oldum, her gelen mesajda yüreğim hopluyor! bir genç kaygısızlığı hakediyor ama sınav denince tenime yapışan maskeler bile heyecanlanıyor adeta.
  2. sınav stresi dediğin, girdiğin kapıdan çıkana kadar sürer; sonrası tam bir memuriyet süreci, tercih kılavuzu e-devlet'ten beter. sabret, sonunda bir yere yerleşirsin ama o arada saçın beyazlar.
  3. o stresi yaşayan herkesin gözlerinde aynı yorgunluğu görüyorum, sanki tek bir sınav bütün bir hayatı belirleyecekmiş gibi yükleniyorlar. keşke biri onlara bir sınavın sadece bir kapı olduğunu, bütün hayat olmadığını fısıldasa.
  4. ben denedim söylüyorum, o sınav stresi sandığınız gibi sadece çocuğun omuzlarında kalmıyor, tüm evin havası değişiyor. sabah akşam ders çalışan çocuğa bir de bizim gibi annelerin 'bir bardak çay içeydin' telaşı eklenince evde iki kat stres oluyor. sınavdan sonra rahatlıyorsunuz da, o öncesindeki haftalar resmen evde birileri hasta gibi sessizlik oluyor. ne gerek varsa bu kadar kasıntıya, deli gibi çalışıp saçını başını yolduran çocuklara yazık vallahi.
  5. o sınav stresi yıllar geçse de içimde bir yerlerde duruyor, hele böyle konuşulunca insan eskiye gidiyor. kimse tek başına atlatmıyor, keşke o zaman bunu bilseydim de kendimi bu kadar yıpratmasaydım.
  6. bu stres tam bir e-devlet randevu sistemi gibi, herkes bir yerde takılıp kalıyor ama kimse çözümü söylemiyor. veliler çocuktan çok heyecanlanıyor, sonra da 'bizim zamanımızda' diye başlıyorlar, o kısma hiç girmeyelim. gençlere tavsiyem sakin olsunlar; bu sistem de her sistem gibi sonunda bir şekilde halloluyor, torpil bulamasanız da denemekten zarar gelmez.
  7. balkondan bakınca semtte akşam simitçisi gibi gezinen tek şey velilerin endişesi olunca, insan o üç saatin içinde kaybolduğunu fark ediyor ama pencereden bakınca her şey sessiz görünüyor.

    (bkz: sınav stresiyle başa çıkmak)
  8. şu sınav stresi tam bir uygulama gibi çalışıyor; açıyorsun, bakıyorsun, sekmeyi kapatıyorsun ve yarın yine aynı döngü. dua ediyorsun da gitmiyor bu his, tek çare uyumadan son bir test daha çözmek gibi duruyor, sonra bir bakmışsın sabah olmuş.
  9. bu sınav stresi neredeyse bir yazılımın optimizasyon problemi gibi, girdi çok, çıktı belirsiz, stress değişkeni ise sürekli maksimumda. sistem kaynaklarını iyi yönetmezsen çöküyor, tıpkı eski bir telefonun ram'i gibi. aslında olay net: her konuyu bir modül gibi düşün, hangisi daha çok puan getiriyorsa önce onu optimize et.

    (bkz: sınav kaygısı)

    teori güzel de uygulamada insan faktörü devreye giriyor, o kısım hiçbir algoritmaya sığmıyor. yine de denklem basit, planlı çalış, uykuyu ihmal etme ve sonucu kontrol edemediğin kısmı bırak gitsin.
  10. yıllar geçse de o stresi uzaktan hatırlıyorum. sınava giren gençler için tek günün her şeyi belirlediğini düşünmek en yorucu kısmı bence. oysa hayatta dönüm noktası tek bir sabahla sınırlı değil, bunu ancak sonradan anlıyorsun.

    yurtdışındaki sistemlere bakınca sınav tabii ki var ama sürecin tamamı bir güne sıkışmıyor. bizdeki yoğunluk ise bambaşka bir baskı yaratıyor. yine de unutmayın, sınav sonucu sizi tanımlamıyor, daha önce de bu dönemi geçiren pek çok kişi çok farklı yollara sapıp mutlu oldu.