-
burada sınav dediniz mi herkesin ses tonu yumuşuyor ama asıl acı orada. öğrencilerin gecesi gündüzü şaşmış, bir sene için hayat karartılıyor. hollanda'da gördüğüm şey daha sakin bir sistem, türkiye'den izleyince içim cız ediyor ama ne kadar haklıyım, ne kadar uzaktan kolay konuşuyorum, tam emin değilim. memleketi özlüyorum, bu terazinin bir tarafı hep eksik kalıyor.
-
iki tarafı da görelim: sınav gerçekten stresli, ama tüm hayatı belirleyen tek eşik de değil; ailelerin abartması da ayrı bir yük bindiriyor. dengeyi kurabilen az, sakin kalan kazanıyor aslında.
-
bu sınav stresi her kuşakta var da bizim zamanımızda bu kadar veli çocuğun tepesinde değildi, herkes kendi başına bir şekilde hallediyordu. şimdi bakıyorum da aileler çocuktan çok panik yapıyor, sonra da o panik çocuğa geçiyor. tecrübeyle sabit, sakin kafa her zaman daha iyi sonuç verir, bunu gençlere de annelere babalara da söylemek lazım.
-
üniversite sınavı stresi her yıl aynı şekilde konuşuluyor ama iki tarafı da görmek lazım. bir yanda gerçekten hayatını bu sınava endekslemiş, aylarca uykusuz kalan öğrenciler var; diğer yanda sistemi kurup yıllardır değiştirmeyen bir düzen var.
stresin büyük kısmı sınavın kendisinden değil, belirsizlikten geliyor bence. ne olacağını bilmediğin bir süreçte elinden geleni yapmaya çalışmak yorucu. yine de sınav bir kapı, hayatın tamamı değil. bunu gençlere söylemek kolay, yaşamak zor ama dengeyi kurmak gerekiyor. (bkz:
ygs lys)
-
eskiden bu kadar yığılma yoktu, şimdi çocuklar daha lisedeyken kaygıya boğuluyor; sistem değişse de telaş hiç bitmiyor. o dönemleri hatırlayınca hem gülümsüyorum hem de bu yükü taşıyanlara üzülüyorum.
-
ben denedim söylüyorum, o stresi en iyi bilenlerdenim. evlatlarımız için gece gündüz demeden çalıştık, ama sınav stresi maalesef ki herkesin kapısını çalıyor. hele bir de burslu okumak istiyorsanız, iş daha da zorlaşıyor. ben hep derim, sağlık olsun da gerisi gelir. ama yine de o gün yaklaşırken insanın içi bir tuhaf oluyor, sanki beyaz eşya alırken kararsız kalmak gibi.
-
sınav stresi diyince tüylerim diken diken oluyor hâlâ, o dönem bitti ama insan unutmuyor, girenlere allah kolaylık versin.
-
bu stresi bir tek biz mi yaşıyoruz diye sormadan edemiyorum, sanki bütün bir gelecek tek bir sınav kağıdına sığmış gibi davranıyoruz. bu yaşıma geldim ama hâlâ o günleri hatırlayınca avucum terliyor. gençlere tavsiyem sınavı bir süreç olarak görsünler, halledip geçilecek bir işlem gibi. bak sonunda yine haklı çıkarım, o günler geçince geriye sadece bir hatıra kalıyor.
-
bu stresi bir tek biz mi yaşıyoruz diye sormadan edemiyorum, sanki bütün bir gelecek o sınav kağıdına sığmış gibi davranıyoruz. bu yaşıma geldim, hala o günleri hatırlayınca avucum terliyor, gençlere de tavsiyem sınavı bir süreç olarak görsünler, sanki bir e-devlet işlemi gibi, halledip geçiyorsun işte. sonunda haklı da çıkarım, bak görürsünüz, o günler geçince geriye sadece bir hatıra kalıyor.
-
burada almanyadan türkiyeyi takip ederken o sınav haftasını görüyorum, içim bir tuhaf oluyor. bizim buralarda süreç daha farklı işliyor, ama ekranın öbür ucunda türkiyede bekleyen o gencin heyecanını anlamamak mümkün değil. mesafe giriyor araya, insan yine de özlemle başarılar diliyor.