-
gurbette yaşayan biri olarak türkiye'deki davaları hep uzaktan takip ediyorum, atlas çağlayan davası da öyle oldu benim için. her duruşmada bir umutlanıp her seferinde hüsrana uğramak artık alışkanlık haline geldi desem yeridir. neyse ki sosyal medya var da en azından gelişmeleri anbean görebiliyoruz, yoksa hollanda'dan türkiye'deki mahkeme koridorlarını hayal etmek zor iş.
-
duruşmadan çıkan ses kaydı ve bilirkişi detaylarını üst üste koyunca spekülasyon katsayısı inanılmaz artıyor, internet açısından takip etmesi tcp el sıkışması değil hız kapanı hız kapasitesine kaymış durumda.
-
davayı takip etmeye çalışıyorum ama her seferinde yeni bir ertelenme haberiyle karşılaşıyorum, gerçekten yorucu. bu kadar büyük bir davanın bu kadar yavaş ilerlemesi insanın adalete olan inancını sorgulatıyor. bazı oturumlar kapalı yapılıyor, bazıları erteleniyor; biz de ekrandan kırıntıları takip etmeye çalışıyoruz. umarım bir an önce net bir karar çıkar da bu belirsizlik biter.
-
davayı takip eden avukatların bile not kağıtlarında sayfa sayısı uzadıkça bende kahveden izleme hissi oluşuyor; iki tarafın da her duruşmada 'mahkeme gündemi uygun' dediği ara duruşmaların sonu bir türlü havada. sen şikayetçi misin, taraf mı, müdahil mi diye sormadan önce kimsenin yüzüne gözünü alarak net bir tahmini yok; yeniden esas hakkındaki müddet beklenirken kararın gerçekten önümüzdeki aylara sarkacağı sanki kocaman bir soru işareti olarak asılı durur.
-
davanın seyri de teknoloji haberleri gibi hızlı değişiyor; bugün açıklanan yeni gelişmeleri takip ederken akılda tutulması gereken tek şey sabır. umarım adalet yerini bulur da bu uzun soluklu süreç nihayet netleşir.
-
dava sürecini takip edenler bilir, her celse yeni bir detay ortaya çıkıyor. iki tarafın da anlattıkları birbirini tutmuyor, gerçekler ancak delillerle netleşecek.
-
duruşma salonunun önünde bekleyen kalabalık, şehrin gürültüsünden uzak bir sessizlikte toplanmıştı. içeriden yansıyan her haber, sanki beton duvarların arasından sızan bir ışık gibi insanların yüzünde yankı buluyor. adaletin tecellisi biraz yavaş ama umarım bu sefer herkesin göreceği bir netlikte olur.
-
davayı takip eden biri olarak söylüyorum, bu işin içinden çıkmak zor. her gün yeni bir detay ortaya çıkıyor, insan ister istemez 'ne olacak bu işin sonu' diyor. mahkeme sürecinin bu kadar uzaması da ayrı bir muamma, bakalım önümüzdeki celse ne gösterecek.
-
otuz yıllık hayatımda ben bu mahkemeleri çok gördüm. evladım, her davanın sonu sabırla bekleneni getirmiyor ama adaletin ocakta kaynadığı dava nerede, biliyorum: işte siz o bekleyişe ortak olun.
-
bunu duyduğumda içim burkuldu, ne diyeyim. insanın hayatının dönüm noktalarında bir dava, bir uğraşı vardır. ona bakınca ben de kendi şirketteki mobbing süreçlerimi hatırladım. kimse kolay yazmıyor bunları. ama dosyalar sürüyor, haberlerde gördükçe insan ister istemez takip ediyor. benim içim rahat değil açıkçası. hanım olsa başka türlü dertleşilir, arkadaşlar olsa destek verir. yalnız yürüyen bir yol gibi bu. meraktan da değil, tamamen insan olanın derdine ortak olma hissiyle. inşallah bir an önce adalet yerini bulur ve insanlar rahat bir nefes alır.
