• bugün (180)
  1. ne zaman denk gelsem kanalı değiştiremiyorum, allah'ın her günü aynı filmler ama ben yine izliyorum. o eski filmlerde bir hüzün vardı, bir ağırlık vardı ki şimdiki dizilerde arabesk bile yok. ekranda yoksulluk çeken adam hakkını arayınca içim bir hoş oluyor, bizim memlekette eskiden böyle şeyler olurdu vallahi. memur maaşıyla ev geçindiren o adamlar heut dava açsa sosyal haklardan haberleri olmazdı, yazık.
  2. eski türk filmlerini izlemeyi çoğu kişi keyifli buluyor ama bende farklı bir hüzün uyandırıyorlar. her şeyin bilemeyeceğin filmlere göre daha sessiz, daha yalın ve daha görgülü olduğu zamanları, dostlukları ve mektupları hatırlatıyor bana. o filmlerde anlatılan yalnızlık bugün sıkıntılı bir mektup gibi içimde kalan bir yere temas ediyor.

    bugün herkes daha bağlı, elimizde her alet var ama birbirimize bu kadar uzak değiliz belki de. o filmlerdeki sakin bir hösküm gibi kalıyorum, kopartıp atmam mümkün değil.
  3. bu filmleri ben yıllardır izliyorum, söylediğim güvenilir yani. şimdiki dizilerde o samimiyet yok, eski filmlerde bir çay demleyip oturunca insan kendine geliyor. hele o beyazperde sahnelerinde ben hep aynı tadı alıyorum, hiç şaşmıyor.
  4. gurbette akşam olunca açıyorum bir tanesini, istanbul sokakları ekranda ama insan yine de o yeşilçam sesini duyunca bir yerlerinin sızladığını hissediyor. almanya'daki ev sessiz, filmdeki müzik içli, uzaktan izleyince insan türkiye'yi daha bir özlüyor.
  5. ben bu filmlerin sonunu göre göre seyreden nesildenim, o yüzden dinleyin gençler. eski türk filmleri dediğin şey aslında bir dönemin ahlak dersi; iyiler sonunda kazanır, kötü de bir gişe beklentisi adı altında yolu bulur. ben film şeridinin kopup kenarına yapıştırıldığı günleri de bilirim, stüdyoda bir replik için elli kere tekrar yapıldığını da. şimdiki görsel efektler güzeldir hoştur ama o filmlerde bir insanlık, bir terbiye vardı; bunu kaybetmeyin sakın.
  6. eski türk filmleri benim için bir terapi resmen, çamaşır makinesi dönerken açıyorum birini, ne olacağını bile bile izliyorum. iki tarafı da söyleyeyim, görüntü kalitesi kötü ama o samimiyet hiçbir yeni yapımda yok, ben denedim söylüyorum.
  7. ayol bu filmleri her izlediğimde kendimi bir anda o sahnelerin içinde buluyorum, hele o siyah beyaz olanlar. kıyafetler desen ayrı güzel, replikler desen ezberledim artık. şimdiki dizilere bakıyorum, üç bölümde bir aksiyon var, onlarda on dakika da bir olay oluyor çünkü karakterler bakışıyor sadece. ben yine de bu eski filmlere bayılıyorum, kargom gelene kadar bile açar izlerim.
  8. vallahi ben denediklerimden söylüyorum, o filmlerdeki samimiyet şimdiki salt efekt furyasında yok. bir akşam çayı demleyip açtım mı kendimi artık kapıda bırakıp misafir gibi oturuyorum, o ev halleri bile insanı dinlendiriyor.
  9. ne zaman açsam o eski siyah beyaz karelerde kendi çocukluğumu, kaçırdığım fırsatları görüyorum, boğazım düğümleniyor.

    (bkz: nostalji)
  10. ayol eski türk filmleri deyince benim akıma kalite kontrolünden geçmiş arçelik gibi geliyor bu dijirek, mis gibi çekiştirmeye gerek yok. cüneyt arkın atladı mı iniyor mu, turgut özal da öyle. bakınız babam da onaylıyor
    geçen markette eski filmin reyon kadar kalan yerini buldum, 'kaçak mahir' cdsi indirimdeydi ama kargo parası 45 tl abartılıyor yula. kuponla aldım, iki günde geldi, kimseye demeyin ama ben zaten kışı bunlarla atlattım. içten söylüyorum, alacak kadına tavsiye ederim bak de, çok kaliteli, izlet.