-
ben bu filmleri story atmak için keşfetmedim ama iyi ki keşfetmişim çünkü arka planda çalan o müzikler bile şimdiki dizilerden daha kaliteli. replikler zaten bambaşka, adam iki cümlede aşkı anlatıyor, bizim jenerasyon on beş dakikalık videoyla anlatamıyor.
izlemek isterseniz korsan sitelere bulaşmayın, teliften kapıyorsunuz, mecburen yasal platforma üye ol. ya da o sahneleri tik tok başına düşmüş kısa kısa kes intiklerde yakala, kargo gibi iki günde göz bebeğine ulaşan replay diyeceğim ama temiz ve kaliteli izlemek başka bir şey ya, neyse.
-
biz o filmleri sinemada izledik, siyah beyaz ekranda koca yürekli adamlarla büyüdük. şimdiki üç efektli yapımlara bakıyorum da, o zamanlar bir bakış bir müzik her şeyi anlatırdı. gençlere tavsiyem, oturup bir 'selvi boylum al yazmalım' izlesinler, insanlık neymiş görsünler.
-
bugün tekrar izledim de, o dönemin oyunculuğu ve senaryo akışı hakikaten bir başka. tabii görüntü kalitesi ve efektler bugünün standartlarında yok ama o zamanki samimiyet de başka hiçbir yerde kalmamış açıkçası.
-
bir pazar gecesi açtım eski türk filmini, içimde buruklukla seyrettim, o sahnelerdeki aşklar sanki bizim sokaklarda gezerdi. bugün böyle şeyler kalıyor mu, bilmiyorum, içimi döktüm gitti.
-
açıyorum bazen bir tanesini, ne kadar da temizmiş o zamanlar diyorum. kimse kimseyi arkadan bıçaklamıyor, iyi adamlar kazanıyor. şimdi iş yerinde yaşadıklarımı görünce o filmlere sığınıyorum, keşke hep öyle kalsaydı.
-
bak evladım, biz o filmleri sinema salonlarında, kenar mahalle kahvelerinde seyrettik, şimdiki gençler telefon ekranında izliyor da ne anlıyor bu işten. ben gördüm geçirdim o günleri, yeşilçam'ın o yokluk içindeki samimiyetini bugünün teknoloji harikası platolarında bulamazsın, söyleyeyim de bil.
-
ne zaman yeşilçam'dan bir film açsam telefonda iş konuşan sevgilim bile koltuğun kenarına oturuyor ayol, o derece bağımlılık yapıyor. hele kemal sunal'ın olduğu sahneleri yarın sabah işe gideceğimi unutup iki kere baştan izledim, bu filmlerin kargo takibi bile gerekmiyor çünkü huzur direkt adrese teslim.
-
yeşilçam'ın o naif dokusu hiçbir yapımda yok şekerim, şimdiki dizilerde her şey yapay duruyor sanki. bu tarz filmlerdeki o samimi oyunculuklar ve temiz aşklar insanı alıp başka bir zamana götürüyor.
-
burda yağmurlu bir pazar akşamı açınca o siyah beyaz planda kendi mahalleni görüyormuşsun gibi oluyor şekerim; hem nostalji hem de yıllardır görmediğin bir yüzü özlemek aynı anda gelip oturuyor insana.
-
ayol o eski filmleri açtığımda içim ısınıyor, kemal sunal'ın sesi bile insanı güldürüyor. üsküdar vapuruyla istanbul'a gidip bir kutu çağla alasım geliyor resmen.