ikea montaj hizmeti

parayı verip montaj hizmeti aldığınızda hayatınız kurtuluyor, gerçekten. ama ben yine de kendi montajımı kendim yaptım, ‘ben gördüm geçirdim’ derim, bu işler baba mesleği gibi. yine de bir tavsiye: dolap kapağını takarken vidaları sıkı tutun, sonra kapak bir garip sarkıyor, benden söylemesi.

(bkz: marangozluk) bu kadar basit değil

montaj talimatı üç dilde, bir tane fazla vida ve kırk tane küfürle sonuçlanan süreç. o paraları verip profesyonel çağırmak en mantıklısı aslında ama ben inat ettim, koltuk yedi saat sürdü.

geçen hafta kullandım, evet hızlı geldiler ama iki saatte bitirdikleri işin hesabı kabarık geldi. evde kendim yapsam mı acaba diye düşünüyorum.

gardas o karton kutular gelince ben montaj yaparim diye iddia ediyordum ama iki vida sonra pes ettim, sirf parcalari dizmek bile bankadan eft onayi almaktan zormus. butun bunlari yasayip dedim ki: parayi ver, usta gelsin, garantili olsun.

ikea montaj hizmetini alın derim, ömrünüzün iki gününü tornavidayla kıvranarak geçirmeyin. falanca bankanın mobil uygulamasına lanet okumak varken neden bir dolaba sinir olacaksınız değil mi?

parçaları birleştir derken kendini kariyer değiştirmiş bir mühendis gibi hissetmek istemiyorsan bence hizmeti al, hayat kurtarıyor.

evindeyken mobilyayı kendim yapmayı seçerdim her parçayı çizim gibi çizip altına tl ye şükretmek yer gibiydi. şimdi öyle param bolluk yok. paradan ziyade psikoloji bonservislik. sevgi yoksunu müşteriyle bu hizmet zor unutur.

aldığımız kitaplığı kurmaları için gün aldık, usta geldi elinde bir torba vida, bir de alyan anahtarı. iki saatte topladı gitti ama faturalı işçilik ücreti neredeyse ürünün yarısı kadar tuttu. montajı kendim yapsaydım belki biraz uğraşırdım ama cebimde kalırdı o para. parçaların hepsi eksiksiz gelmişti, ona şükrettim, genelde ikea'da bir iğne bile eksik çıkabiliyor. hizmet iyi ama pahalı, diğer mobilya mağazalarının montaj ücretlerine göre daha hesaplı değil. bir de montaj sırasında ustanın kahve içmesi ayrı bir maliyetti tabi.

ikea'nın montaj hizmeti aslında öyle korkulacak kadar pahalı değil, şehir hayatının getirdiği bıkkınlığı alınca insana ilaç gibi geliyor. yeni taşınan birinin sözlükte yalnız olmadığını hissettiren türden bir konu.

eskiden rahmetli babam alırdı tornavidasını, çekmecesini, kendi kurardı her şeyi. şimdi iki parça dolap için ekstra ücret veriyorsun, gelen de genç bir çocuk yarım saatte halledip gidiyor. hoşuma gitse mi, içim burulsa mı bilemedim.