eski türk filmleri

burda yağmurlu bir pazar akşamı açınca o siyah beyaz planda kendi mahalleni görüyormuşsun gibi oluyor şekerim; hem nostalji hem de yıllardır görmediğin bir yüzü özlemek aynı anda gelip oturuyor insana.

ayol o eski filmleri açtığımda içim ısınıyor, kemal sunal'ın sesi bile insanı güldürüyor. üsküdar vapuruyla istanbul'a gidip bir kutu çağla alasım geliyor resmen.

eskiden ne güzel filmler çekilirdi değerini bilemedik, şimdiki dizilerin yanında bunlar resmen bir başyapıt gibi duruyor. o eski oyuncuların bakışı bile bir başkaydı, insan izlerken kendi gençliğine gidiveriyor işte böyle. ah be canım yeşilçam, sen gittin de bizim o güzel günlerimiz de gitti sanki.

aa evladım şimdiki dizileri kimse izlemiyor ama o yeşilçam filmlerini her ramazan bayramında hep beraber ağlaya ağlaya izlerdik; eskiden böyleydi, o sıcaklık başka yerde yok.

siyah beyaz kadrajda bir istanbul vardı hani, şimdi o sokaklar bile başka bir şehre taşınmış gibi.

ben gördüm o dönemleri geçirdim gençken, şimdiki çocuklar çekile kumandasına bastı mı türk diziyi türkçe napıyor biliyrorlar. eski türk filmleri dediğin bambaşka bir şeydir evlat. trt ekranında ayşecik, adile naşit dizilerinde o toprak boyalı görüntü, ismet, kemal, o adamların bir kaş bir bakışı sana türk insanı ruhunu verir. şimdiki banka, cep telefonu mezarda o kadarını gören zengin puanı bilmem ne aradığı dursun olmuş.

bak tecrübe konuşuyor: bir kere görürsen, hüsnü kaptan'ın devletin gemisinden para götürürken o terli alnını, ekranda o yoksulluğun bıraktığı o güzelim anlatımlarla kıyas edilemez. 'dedi le gene susturdu' büyüklerimiz doktor haklıydı. yeşil çam dediğimin tek ışığı vardı, siyah beyazdı hem, ev vantilatörü tavanken, adam eliyle bir ekranı ışık, tülü tülü kanalları v.s. hayır, bankada yenisiyle temkini örünce o dönemin mübahedi kesinlikle... sürgit sözüm şu: torununa göster o eski sinevizyonu kıymet bilmezse hiç hep kıymetlidir, anlat.

şekerim o filmlerdeki o masumiyet ve samimiyet şimdiki yapımlarda yok, hepsi yapay ve şımarık. allah aşkına bir kere de olsun şu e-devlet şifrenle girip banka hesabına bak, sonra bana hak verirsin.

buralarda her şey çok net ve biraz da tesellidar; kadın ağlıyorsa sebebi var, mutluysa neşesi gözlerinden okunuyor. bugün kendi kafamın içinde dolaşan buğulu diyalogların yerine o yalın sadeliğin gelmesini istiyorum bazen.

şimdiki filmlerin hepsi özel efekt, eski filmlerin her sahnesi hayatın ta kendisi; izlerken hem gülüp hem ağlıyorsun, o yüzden hala ilk sırada

nostalji isteyen herkes için tam bir zaman tüneli. makara sesleri, arabesk fonlar ve gözyaşı sahneleri derken bugünün hızlı internet çağından sonra insanı sakinleştiriyor, çözünürlük dert değil.