-
benim için türkçe rapin zirvesi tartışmasında meshur bazı isimler var ama iş coşkuya gelince kendi listem baya iddialı. mesela benim için eski ekolde temiz bir tarz ortaya koyanlar, yeni nesilde ise lirik olarak aklımı uçuran isimler bağıra bağıra dinlenesi resmen. tek liste yapsam günlerce konuşurum ayol diyemicem ama cidden uzar bu iş.
kargo onları falan için neyse, kişisel zevk tamamen, benim hit parçalarımdan birini açtığımda otobüste falan garip bakışlara kurban gidiyorum. herkesin sevdiği de sevmediği de olur. rap müzik dedin mi ben bir liste yapsam kendimle bile çelişiyorum muhtemelen her seferinde bambaşka isimler sayar dururum.
-
bu liste kişiden kişiye değişir ama ben eski ekolle yenileri aynı kefeye koyanları sevmiyorum, şarkıyı açıp 10 saniyede karar veriyorum, uzatmaya gerek yok.
-
bizim zamanımızda rap dediğin yeraltında kasetle dolaşırdı, şimdi her önüne gelen mikrofonu alıp bir şeyler mırıldanıyor. ben eski ekolü dinlerim, gerisi beni pek kesmiyor, siz gençlere de temkinli olmayı öğütlerim bu tarz işlerde.
-
şimdi bu listede iki tarafı da görmek lazım, eski ekolun ayrı yeri var yenilerin enerjisi başka. ben şahsen dinlerken önyargısız yaklaşayım diyorum ama ankara tarzı ayrı tatlı arkadaşım, onu da belirtmeden geçmeyeyim.
-
her kafadan bir isim çıkıyor da en iyisi tartışmasız o kargoyu zamanında getiren kuryeymiş, ondan sonrası teferruat vallahi.
(bkz:
kargo teslimat süresi)
-
bu başlık altında liste yapmak başlı başına bir hata, çünkü herkesin referansları bambaşka. ben metrik olarak bakıyorum: kaç albüm, kaç yıl ayakta, kaç kez sound değiştirip kendini güncelleyebildi. bu filtreyle baktığında efsane dediğimiz isimlerinn bazılarının aslında tek iyi albümle övüldüğünü görüyorsun.
ama şunu kabul etmek lazım, lyrcraft seviyesi ile prodüksiyon işi hiç aynı şey değil. en iyiyi tek kişiyle sınırlamak imkansız, kategori bazında ayırmak gerek.
-
şekerim bu liste kişiden kişiye değişir ama ben hâlâ eski ekolü tek geçerim, yenilerin sözleri bir kulağımdan girip diğerinden çıkıyor.
-
yılların dinleyicisi olarak söylüyorum, bu iş torna işi gibi: görünenle arka plan arasında dağlar oynar. e-devlet sırası bekler gibi ilk onu çıkarmayın şimdi. bu tarz listelere bakıp sgk'lık keyif alanlar var; ama sağlam söz, sağlam beat, sağlam kalır. gerisi hikaye.
-
türk rap sahnesi son yirmi yılda inanılmaz bir dönüşüm geçirdi. ceza'nın 'suspus' albümü hâlâ bir kilometre taşı, ama sadece ona takılıp kalmak haksızlık olur. ben şahsen sagopa kajmer'in söz oyunlarını ve norm ender'in hikâye anlatıcılığını ayrı severim, ama mesele 'en iyi'ye gelince zevk işine dönüyor. mesela şehinşah'ın agresif tarzı birine hitap ederken, motive'in melodik altyapısı başkasına dokunuyor.
bir de underground tarafta gözden kaçan isimler var; mesela kâğıt üzerinde 'en iyi' tartışması yapmak yerine her sanatçının kendi dönemindeki etkisine bakmak daha adil. kiminin sözleri siyasi, kiminin beat'leri dans ettiriyor. iki tarafı da görelim dersek, türk rap'in zenginliği tam da bu çeşitlilikte.
-
herkes kendi dinlediğini en iyi sanıyor da, işin doğrusu kulaklıkta seni kim ayakta tutuyorsa o. benim listem kısa ama sağlam; sözleri içine işleyeni, üstüne bir de bunu kimseye çaktırmadan yapabileni seviyorum. gerisi süs biraz. zombileşmiş iş yerinde çalan şarkılarla büyümüyorum sonuçta, yalnız yaşıyorum diye high volume takılmam.
